Strategia intraday ICT — sesje + CISD/MSS, czyli kompletny dzień tradera od Azji do Nowego Jorku

Większość początkujących traktuje intraday jak serię przypadkowych okazji: coś wybiło, więc wchodzę. Metoda ICT proponuje coś innego — potraktowanie całej doby jako jednego spektaklu w trzech aktach, w którym Azja buduje scenę, Londyn odgrywa manipulację, a Nowy Jork dowozi puentę. Strategia intraday ICT skleja w jeden plan wszystko, co na tym blogu opisywaliśmy osobno: bias dzienny, zakresy sesji, Judas Swing i potwierdzenie strukturalne. Wynik to kompletny dzień tradera — od oznaczenia nocnego zakresu przy porannej kawie po zamknięcie pozycji przed końcem killzone nowojorskiej. Poniżej cały model: trzy filary, cztery scenariusze dnia i jeden wyjątek, kiedy wolno grać Azję.

Czym jest strategia intraday ICT

To model sesyjny zbudowany na trzech filarach:

1. Bias dzienny — z D1 i H4 określasz, czy dzień ma charakter wzrostowy, czy spadkowy. Wszystkie scenariusze poniżej opisuję dla biasu byczego; wersja niedźwiedzia to dokładne lustro. Jak wyznaczyć kierunek dnia, opisujemy w artykule o Daily Bias.
2. Sesje jako scenariusz — Azja (18:00–03:00 NY, czyli 00:00–09:00 polskiego czasu) buduje zakres; Londyn (otwarcie 09:00 PL) i Nowy Jork (popołudnie PL) rozgrywają go. Kluczowe pytanie każdej sesji brzmi: konsolidacja czy ekspansja?
3. Trigger: CISD lub MSS na M5 lub niżej — żadne wejście nie pada bez potwierdzenia strukturalnego na niskim interwale.

Zapłonem setupu jest Judas Swing: fałszywy ruch na otwarciu sesji, który zamiata ekstremum poprzedniego zakresu — przy biasie byczym Londyn schodzi pod dołek Azji, wyciąga sprzedających i stopy kupujących, po czym zawraca. Ten sweep w discount, potwierdzony zmianą struktury, to najlepsze wejście dnia.

Parametry modelu są konkretne i warto je znać przed startem: transakcja trwa zwykle 1–3 godziny; typowy zasięg to 50–100 pipsów (to opis geometrii setupu na majorsach, nie obietnica — na krypto przelicz na procenty); setupów jest zwykle 1 na sesję, 2–3 dziennie; risk-reward minimum 1:2, maksimum 1:3, z zaksięgowaniem połowy pozycji przy 1:1.

Cztery scenariusze dnia (bias byczy)

Rdzeń strategii to macierz 2×2: Azja konsoliduje albo ekspanduje, potem Londyn konsoliduje albo ekspanduje. Każda kombinacja ma swój plan.

Scenariusz 1: Azja w konsolidacji (zakres ok. 20–50 pipsów). Oznaczasz szczyt i dołek nocnego zakresu i czekasz na 09:00. Londyn na otwarciu robi Judas Swing pod dołek Azji — cena sięga strefy discount i zbiera sprzedających. Czekasz na CISD/MSS na M5, wchodzisz long. Stop pod dołkiem Londynu, cel: szczyt Azji lub szczyt poprzedniego dnia.

Scenariusz 2: Azja w ekspansji (70–100+ pipsów). Nocny rajd zmienia plan: rozciągasz Fibonacciego na całej azjatyckiej ekspansji i oznaczasz zniesienie 50% oraz strefę OTE. Londyński Judas Swing cofa cenę w głąb zakresu Azji — dopiero kontakt z 50% lub OTE plus potwierdzenie na M5 daje wejście. Stop pod dołkiem Londynu, cel: szczyt Azji lub poprzedniego dnia.

Scenariusz 3: Londyn w konsolidacji (20–50 pipsów). Bywa, że Londyn nie rozegrał nic — wtedy jego zakres staje się nową „Azją", a rolę Judas Swinga przejmuje otwarcie Nowego Jorku. NY zamiata dołek zakresu londyńskiego, sięga discount PD array, a Ty czekasz na CISD/MSS na M5 i wchodzisz long. Stop pod dołkiem NY, cel: szczyt Londynu lub poprzedniego dnia.

Scenariusz 4: Londyn w ekspansji (70–100+ pipsów). Analogia scenariusza 2: Fibonacci na londyńskiej ekspansji, oznaczasz 50% i OTE, czekasz na nowojorski Judas Swing cofający w te strefy, potwierdzenie na M5, wejście. Stop pod dołkiem NY, cel: szczyt Londynu lub poprzedniego dnia.

Wyjątek azjatycki. Azji domyślnie się nie gra — z jednym wyjątkiem: poniedziałek lub wtorek, gdy Azja dystrybuuje ponad 100 pipsów i zamiata dołek poprzedniego dnia, po czym cena zawraca. CISD na M5, wejście long, stop pod dołkiem Azji, cel: szczyt Azji lub poprzedniego dnia — a jeśli to początek tygodnia i właśnie powstał tygodniowy dołek, pozycję można prowadzić swingowo w stronę szczytu tygodnia.

Dzień tradera krok po kroku

1. Wieczorem lub rano: bias z D1/H4. Byczy, niedźwiedzi albo nieczytelny. Nieczytelny = dzień obserwacyjny.
2. Rano oznacz zakres Azji (00:00–09:00 PL): szczyt, dołek, charakter (konsolidacja czy ekspansja). Przy ekspansji od razu nanieś Fibonacciego (50% + OTE). Więcej o pracy z nocnym zakresem: Asian Range.
3. 09:00 — otwarcie Londynu. Przy biasie byczym wypatruj Judas Swinga pod dołek Azji (scenariusz 1) albo cofnięcia w 50%/OTE ekspansji (scenariusz 2).
4. Trigger na M5 lub niżej (M3/M1): CISD albo MSS w kierunku biasu. Bez tego — żadnego wejścia, choćby sweep wyglądał podręcznikowo.
5. Wejście bezpośrednio po potwierdzeniu albo na reteście (obowiązkowo na reteście, jeśli impuls po sweepie przekroczył już ok. 50 pipsów).
6. Zarządzanie: stop pod dołkiem sesji, która zrobiła sweep; połowa zysku przy 1:1; reszta do celu przy 1:2–1:3. Cel: przeciwległe ekstremum zakresu albo ekstremum poprzedniego dnia.
7. Jeśli Londyn skonsolidował — powtórz kroki 3–6 na otwarciu Nowego Jorku (scenariusze 3–4). Najsilniejsze okno egzekucji NY wypada między 14:00 a 16:00 polskiego czasu, w killzone nowojorskiej.
8. Po dowiezieniu celu — koniec dnia. Jedna transakcja na sesję wystarczy; trzeci setup „na siłę" to zwykle oddawanie dwóch pierwszych.

Dwa filtry nakładasz na całość niezależnie od scenariusza. Pierwszy to kalendarz: dzień z ważnym odczytem makro (CPI, FOMC, NFP) rozgrywa się według innych reguł — poranny setup potrafi zostać skasowany jedną świecą newsową, więc pozycje albo zamykasz przed publikacją, albo tego dnia w ogóle nie otwierasz. Drugi to dzień tygodnia: poniedziałek bywa dniem pozycjonowania bez czytelnej ekspansji, a piątek rządzi się własnymi profilami — trendowy tydzień gra się wtedy z modelu TGIF, a tydzień konsolidacyjny przed newsami w ogóle się nie gra. Najczystsze realizacje scenariuszy 1–4 przypadają statystycznie na wtorek, środę i czwartek.

Przykład: klasyczny dzień ze scenariusza 1

Środa — statystycznie jeden z najczystszych dni na ten model. Bias na D1: byczy (obroniony wyższy dołek, otwarta droga do szczytów zeszłego tygodnia). W nocy BTC — bo schemat działa na krypto identycznie jak na GBP/USD, wystarczy pipsy zamienić na procenty — stoi w zakresie ok. 0,6%: konsolidacja azjatycka. O 08:50, przy kawie, oznaczasz szczyt i dołek nocy. Kalendarz makro czysty — można grać.

O 09:10 Londyn nurkuje pod dołek Azji — szybka, agresywna świeca, dokładnie tam, gdzie nocą urosły stopy kupujących. Zamiast łapać spadający nóż, schodzisz na M5. O 09:35 seria spadkowych otwarć zostaje przełamana zamknięciem powyżej — CISD; dwie świece później pada też lokalny szczyt struktury — MSS. Wejście long o 09:45, stop pod londyńskim dołkiem, cel na szczycie Azji, risk-reward 1:2,6. Połowę księgujesz przy 1:1 o 11:20; resztę zamyka take profit o 14:40, gdy Nowy Jork z impetem dobija do celu i zamiata azjatycki szczyt. Cały dzień: jedno oznaczenie zakresu, jeden sweep, jeden trigger, jedna pozycja.

Najczęstsze błędy

• Granie Azji „bo nudno". Azja to sesja przygotowawcza — grywalna tylko w poniedziałkowo-wtorkowym wyjątku ze sweepem dołka poprzedniego dnia po dystrybucji 100+ pipsów.
• Pomijanie biasu. Bez filtra D1/H4 każdy Judas Swing wygląda jak okazja — także te, które są początkiem prawdziwego ruchu przeciwko Tobie.
• Mylenie konsolidacji z ekspansją. 20–50 pipsów = konsolidacja (gra na sweep zakresu), 70–100+ = ekspansja (obowiązkowy Fibonacci i czekanie na 50%/OTE). Zły odczyt charakteru sesji psuje cały scenariusz.
• Wejście na samym Judas Swingu. Sweep tworzy strefę; wejściem jest dopiero CISD/MSS na M5 lub niżej. Bez potwierdzenia kupujesz dokładnie tam, gdzie algorytm sprzedaje.
• Stop przy poziomie wejścia zamiast za dołkiem sesji. Drugi test zamiecionego ekstremum to standard — ciasny stop przy wejściu ginie, zanim scenariusz zdąży się rozegrać.
• Chciwe cele. Model celuje w przeciwległe ekstremum zakresu — zwykle 50–100 pipsów. Powyżej tego zaczyna się swing trading, który wymaga innego zarządzania.

Ta strategia to w praktyce rozkład jazdy, w który wpinasz klocki znane z pozostałych artykułów: Judas Swing jako zapłon, CISD i MSS jako trigger, Asian Range jako scena, killzones jako zegar. Zanim zagrasz ją na żywo, przez dwa tygodnie prowadź prosty dziennik doby: charakter Azji, zachowanie otwarcia Londynu, scenariusz, który się zrealizował. Po dziesięciu dobach zobaczysz, że rynek gra wciąż te same cztery melodie — a Ty zaczniesz je rozpoznawać po pierwszych taktach.

FAQ

Rafał — Krypto Bez Ściemy

Trader i twórca Strefy Tradingu. Od lat rozkłada krypto na czynniki pierwsze na YouTube — bez ściemy, bez sygnałów, z naciskiem na strukturę rynku i zarządzanie ryzykiem.

kryptobezsciemy.plInstagramYouTubeKlub Zero